| ARGUMENTATIVA | • argumentativa adj. Forma del femenino de argumentativo. • ARGUMENTATIVA adj. Propio de la argumentación o del argumento. |
| ARGUMENTATIVO | • argumentativo adj. Que pertenece o concierne a la argumentación, a los argumentos o a una cierta línea de razonamiento. • ARGUMENTATIVO adj. Propio de la argumentación o del argumento. |
| DESVASTIGASTE | • desvastigaste v. Segunda persona del singular (tú, vos) del pretérito perfecto simple de indicativo de desvastigar. • DESVASTIGAR tr. chapodar, cortar ramas de los árboles, aclarándolos. |
| ENGAVETASTEIS | • engavetasteis v. Segunda persona del plural (vosotros, vosotras) del pretérito perfecto simple de indicativo de engavetar. • ENGAVETAR tr. Guat. Guardar algo en una gaveta por tiempo indefinido. |
| EXTRAVAGANTES | • extravagantes adj. Forma del plural de extravagante. • EXTRAVAGANTE adj. Que se hace o dice fuera del orden o común modo de obrar. • EXTRAVAGANTE m. ant. Escribano que no era de número ni tenía asiento fijo en ningún pueblo, juzgado o tribunal. |
| GRAVITATORIAS | • gravitatorias adj. Forma del femenino plural de gravitatorio. • GRAVITATORIA adj. Perteneciente o relativo a la gravitación. |
| GRAVITATORIOS | • gravitatorios adj. Forma del plural de gravitatorio. • GRAVITATORIO adj. Perteneciente o relativo a la gravitación. |
| INTERROGATIVA | • INTERROGATIVA adj. Gram. Que implica o denota interrogación. |
| INTERROGATIVO | • INTERROGATIVO adj. Gram. Que implica o denota interrogación. |
| NEGATIVAMENTE | • negativamente adv. Con negación. • NEGATIVAMENTE adv. m. Con negación. |
| TERGIVERSASTE | • tergiversaste v. Segunda persona del singular (tú, vos) del pretérito perfecto simple de indicativo de tergiversar. • TERGIVERSAR tr. Dar una interpretación forzada o errónea a palabras o acontecimientos. |
| VERRUGUETASTE | • VERRUGUETAR tr. fam. Marcar los naipes con verruguetas. |