| ATURRIARAN | • ATURRIAR tr. ant. Sal. aturrar. |
| ATURRIARAS | • ATURRIAR tr. ant. Sal. aturrar. |
| ATURRIAREN | • ATURRIAR tr. ant. Sal. aturrar. |
| ATURRIARES | • ATURRIAR tr. ant. Sal. aturrar. |
| ATURRIARIA | • ATURRIAR tr. ant. Sal. aturrar. |
| ATURRIARON | • ATURRIAR tr. ant. Sal. aturrar. |
| CANTURRIAR | • CANTURRIAR intr. fam. canturrear. |
| EMBURRIARA | • EMBURRIAR tr. Ast., Burg., Cantabria, León, Pal. y Zam. empujar. |
| EMBURRIARE | • EMBURRIAR tr. Ast., Burg., Cantabria, León, Pal. y Zam. empujar. |
| ESPURRIARA | • ESPURRIAR tr. Rociar con un líquido expelido por la boca. |
| ESPURRIARE | • ESPURRIAR tr. Rociar con un líquido expelido por la boca. |
| MURRIARAIS | • MURRIAR tr. Col. Impregnar una superficie con cemento muy diluido en agua. |
| MURRIAREIS | • MURRIAR tr. Col. Impregnar una superficie con cemento muy diluido en agua. |
| MURRIARIAN | • MURRIAR tr. Col. Impregnar una superficie con cemento muy diluido en agua. |
| MURRIARIAS | • MURRIAR tr. Col. Impregnar una superficie con cemento muy diluido en agua. |
| ZURRIARAIS | • ZURRIAR intr. Sonar bronca, desapacible y confusamente. |
| ZURRIAREIS | • ZURRIAR intr. Sonar bronca, desapacible y confusamente. |
| ZURRIARIAN | • ZURRIAR intr. Sonar bronca, desapacible y confusamente. |
| ZURRIARIAS | • ZURRIAR intr. Sonar bronca, desapacible y confusamente. |